«Ἐτέχθη Σωτήρ»
Ἡ εἰδοποιός διαφορά τῆς χριστιανικῆς Γεννήσεως, μέ τά ἱστορικά πρόσωπα πού μεταβάλλονται σέ ἱερά ἀρχέτυπα, ἀπό ἂλλους μύθους θείας γέννησης καί ἀπό τούς ἣρωές τους, ἒγκειται στίς ὑπερφυσικές δυνατότητες τῶν τελευταίων, ἐνῶ τῆς ἀφήγησης τοῦ Ματθαίου καί ἰδιαίτερα τοῦ Λουκᾶ ὂλα εἶναι ταπεινά. Βηθλεέμ, φάτνη, Μαρία, Ἰωσήφ, βρέφος, νύχτα, κρύο, ζῶα, βοσκοί, τό βεβαιώνουν μέ ἐξαίρεση τούς ἀγγέλους οἱ ὁποῖοι ὑμνοῦν τήν πανανθρώπινη σημασία τῆς ταπεινῆς σκηνῆς: «δόξα ἐν ὑψίστοις θεῷ καί ἐπί γῆς εἰρήνη ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία». Ἡ σωτηρία ἒχει νά κάνει μέ εἰρήνη καί ἀγάπη πού χαρίζει στούς ἀνθρώπους ὁ ἐνανθρωπήσας Θεός. Τό βρέφος τῆς...
